Běše něhdy stary muž, tón rěkaše Pettersson. Bydleše sam w swojej
čerwjenej chěžce zwonka wsy. Wšědny dźeń zaběraše so ze zastaranjom
swojich wonajkich kokošow, z wudźenjom w bliskim haće a wosebje z
piplenjom wokoło swojich njewšědnych wunamakankow. Čuješe so pak někak
samotny. Rjaneho dnja přinjese jemu susodka papjercowy karton, na
kotrymž steješe: „Findus. Zeleny hroch“. Ale što bě w nim? Nic hroch,
ale kocork, kiž bě tak mały, zo měješe w Petterssonowej dłóni městno. To
bě rjany dar a spočatk wulkotneho přećelstwa. Spočatnje njemóžeše
kocork rěčeć a njeměješe tež cholowy zdrasćene. Jednoho dnja pak praji:
„Tajke cholowy chcu tež měć!“
Kajkeho wulkotneho přećela bě Pettersson to namakał …
wot 4 lět
Ein einzigartiges
Kinderbuch für kleine Entdecker!
„Mission Lausitz:
Abenteuer mit Vega & Cosmo“ wurde speziell für Kinder im Alter
von 8 bis 10 Jahren entwickelt. Es bringt ihnen spielerisch die
Natur, Geschichte, Kultur und den Strukturwandel der Lausitz näher –
mit spannenden Geschichten und liebevollen Illustrationen.
Begleite die neugierigen außerirdischen Geschwister Vega und Cosmo auf eine abenteuerliche Reise durch die Lausitz! Mit ihrem Raumschiff StarLeap landen sie in dieser faszinierenden Region und entdecken eine Welt voller Geheimnisse. Gemeinsam erkunden sie dichte Wälder, lernen sorbische Traditionen kennen, erfahren, wie aus Kohle Energie entsteht, und staunen über den Wandel der Landschaft.
Mała wjera je bohužel hakle sto a sydomadwaceći lět stara. Tohodla
njesmě wona na Wałpornej horje sobu rejować. Hdyž njeje wona hišće žana
wulka wjera, potom chce znajmjeńša dobra wjera być. Z tym započnje so
chětro dyrdomdejski čas. Hižo dlěje hač 60 lět zakuzłuje zmužita,
sebjewědoma a žortna Mała wjera dźěći a dorosćenych a zawinuje ze
swojimi dobrymi skutkami wšelake šmjatki. Nětko předleži stawizna tež
hornjoserbsce. wot 6 lět
Přeco hdyž ma jeho kocor narodniny, napječe jemu stary Pettersson tortu
z plincow. A wón ma často pjec, přetož kocor Findus swjeći trójce wob
lěto narodniny. Jako dyrbi Pettersson jónu z kolesom po muku jěć, dokelž
we wjelbiku žanu wjac namakał njeje, pak so wšitko nimokuli ... Hač
drje Findus přiwšěm swoju lubowanu tortu k narodninam dóstanje?
Kak rěkatej słónčnik abo lijawa jendźelsce, nohajcy abo šat francosce? Kak to klinči, hdyž wučerka swojich šulerjow w serbskej, jendźelskej abo francoskej rěči powita? Z pomocu słuchopisaka móža sej dźěći wot 5 lět kaž tež serbšćinu wuknjace starši hłownje serbske, nimo toho pak tež jendźelske a francoske wurazy na přikład za předmjety, zwěrjata, rostliny abo jědźe a pića wotkryć a přiswojić. Přez dótknjenje jednotliwych wobrazow je korektne wurjekowanje słyšeć, swójske zrozumjenje so spěchuje a dźěći móža hrajkajo nowu rěč nawuknyć. Nimo toho móža sej tež alfabet a wšelake spěwčki w tutych rěčach naposkać a je samo hnydom sobu spěwać!
wot 5 lět
Słowna lisćina w 4 rěčach jako download
Lerne vier Sprachen kennen: Lies Wörter und Sätze auf Obersorbisch und Deutsch! Höre Wörter, Sätze und lustige Lieder auf Obersorbisch, Englisch und Französisch! Ab 5 Jahren
Wörterliste in 4 Sprachen als Download
Princesna Miranda je swój pomjatk zhubiła. A jeje nanej, kralej, je so dźało, zo móže jej jenož młody hornčer pomhać. Hač pak hornčer Franc to zdokonja? Derje, zo jemu Anjuša pomha. Wona zamóže mjenujcy knihu mudrosće čitać. Tola za knihu so tež něchtó druhi zajimuje .
Powědka ze spěwami za dźěći wot 7 lět
Spěwy su na CD kaž tež přez QR-Code a link w knize přistupne.
„Aleksander přińdźe wjesele ze šule...“ Što, to njewěriće? A tole: “Huso leži w pjecy a jemu je jara zyma ...” ??? Trjechi, takle so jenož žorty započnu! Wjac hač 200 šćipatych směškow je šefredaktor Płomjenja Pětr Šołta zezběrał. Judith Wjenkec pak je sej nimale 60 zajimawych hódančkow wumysliła. Serbske zapřijeća a pismiki wuhódać a kombinować, rozdźěle we wobrazach abo prawy puć po labyrinće namakać a hišće wjele druhich worješkow na was čaka. Wo lóštne ilustracije a wuhotowanje je so Štefan Hanuš postarał. Wuslědk jich dźěła garantuje wjesołu zaběru wšěm, kiž nochcedźa wostudu pasć. Pokiw: Hódančka hodźa so tež wuběrnje za małe swójbne wubědźowanje.
wot 7 lět
Wulke wjeselo knježi pola wroblika Frida a jeho přećelow. Ptači kwas so bliži, kiž chcedźa zhromadnje woswjećić. Wjesele planuja pisany swjedźeń. Tola što to, naraz kłapa škórc wo durje, kiž je braška hawrona a sroki. Cyle zrudźeny přećelam zdźěli, zo je ptači kwas wohroženy. Pjekar je schorjeł a braška nima nikoho, kiž by sróče pječwa napjec móhł. Wroblik Frido wě sej rady a namjetuje myšku jako wuběrnu pjekarku. Zašłe lěto je słódne sroki přećelam napjekła. Sama pak myška Pip-pip wulke mnóstwo sróčich pječwow w jednej nocy napjec njemóže. Tuž wroblik, jěžik a žabka sobu zapřimnu. Zhromadnje wobstaraja wšě přidawki, naměšeja wulku šklu ćěsta a dadźa so do pječenja. Hač pak so jim poradźi wšě sroki k ptačemu kwasej napjec? A hač móžetaj hawron a sroka swój ptači kwas woswjećić?
wot 4 lět
Starc Pettersson bydli ze swojim kocorom Findusom na małym dworje blisko lěsa. Stajnje so tam něšto na dworje a kołowokoło njeho stawa, to je wšitkim znate. Što pak činitaj, hdyž so naraz liška wokoło chěžki a kurjenca kradnje a za kokošemi hlada. Ju zatřělić, kaž to susod Gustavsson za prawe ma, to njepřińdźe za Petterssona a Findusa do prašenja. Liška ma so prawje šerić, nastróžić a z dwora wućěrić, zo jej apetit na kokoše na wšě časy zańdźe. Što sej Pettersson a Findus k tomu wumyslitaj, to čitaće w nowej stawizničce.
Za dźěći wot 4 lět
Wroblik Frido a jeho přećeljo su zaso po puću – w jutrownej stawiznje spisowaćelki Jěwy-Marje Čornakec. Přećeljo su sej, na přeće zajaca Wuchača, wosebitu překwapjenku za małe zaječki wumyslili. Zaječki su staršimaj w dojutrownym času pilnje pomhali jeja pomolować. Tuž chwataja jutrońčku wćipni na zelenu łuku k wroblikej, myšce, žabce a jěžikej. Wroblik Frido, myška Pip-pip, žabka Šlapka kaž tež jěžik Kałačik staja jedyn po druhim zaječkam nadawk. Hnydom so wulke pytanje za jutrownymi jejemi započnje. Tola što to? Pytanje so dlije a dlije. Hdźe nož wostanu zaječki? Po dołhej chwili so skónčnje nawróća. Ale što dźerži kóždy zaječk w swojimaj packomaj? Tež za předležace wudaće je ilustrator Günter Wongel zabawne barbne rysowanki zhotowił. »Wroblik Frido-knihi« słušeja mjeztym k bestselleram serbskeje dźěćaceje literatury.
wot 4 lětDie Freunde haben sich auf Wunsch des Hasen Wuchač eine besondere Überraschung für die kleinen Hasen ausgedacht. In der Zeit vor Ostern haben die Hasen ihren Eltern fleißig beim Eiermalen geholfen. Deshalb eilen sie am Ostersonntag neugierig auf die grüne Wiese zu Spatz, Maus, Frosch und Igel. Diese stellen einer nach dem anderen den Häschen Aufgaben. Gleich beginnt das große Ostereiersuchen. Doch was soll das jetzt? Die Suche zieht sich hin. Wo bleiben nur die kleinen Hasen? Nach langer Zeit kehren sie endlich zurück. Doch was halten sie wohl in ihren Pfoten?
Auch diese Ausgabe hat der Illustrator Günter Wongel mit liebevollen farbigen Illustrationen versehen. Die »Wroblik Frido-Bücher« sind inzwischen Bestseller der sorbischen Kinderliteratur.
Źaseś z nimšćiny pśestajonych a wobźěłanych bajkow bratšowu Grimm wótpowědujo rěcnym znajobnosćam źiśi wót 5 lět. Bogaśe ilustrěrowane knigły su wósebnje ako dodatny material za wuknikow, kótarež serbsku rěc wuknu, zestajane a góźe se za cytańske zwucowanja a wuwijanje powědanja. Kuždej bajce jo spiw pśidany, kótaryž jo pó melodiji a teksće na rozdźělne starstwo a rěcne znajobnosći góleśa wusměrjony.
Zehn aus dem Deutschen übersetzte und bearbeitete Märchen der Brüder Grimm entsprechen den sprachlichen Fähigkeiten von Kindern ab 5 Jahren. Dieses reich bebilderte Buch ist besonders geeignet für Schüler, die sorbisch lernen. Mit Hilfe der Märchen und beigegebenen Lieder können sie ihre sprachlichen Fähigkeiten entwickeln. Die Lieder richten sich von der Melodie und vom Text her auf unterschiedliche Altersgruppen und sprachliche Fähigkeiten der Kinder.
Und bei alldem ─ der Spaß kommt nicht zu kurz!
Štefan Paška, kotrehož dźěći ze Serbskeho rozhłosa znaja, je za nje swoju druhu knihu napisał. Zaso steji, kaž hižo w Paškowej prěničce z titlom »Dyrdomdeje na wsy«, hólčec Tim w srjedźišću. Wón je prawy dyrdomdejnik a přeco něšto zajimawe dožiwja. Při tym njetrjeba ani wulce po swěće jězdźić.
Wot 6 lět
„Teksty su w přitomnosći spisane a w blokowym formaće přehladnje zrjadowane. Sady su krótke, jednore a tuž za młodych čitarjow runje to prawe. Wužiwany wokabular wotpowěduje po mojim měnjenju niwowej čitarjow, na kotrychž so kniha měri. Tež posłowna rěč je jednora, derje zrozumliwa.“
Anja Nowakowa Doma na dworje, na wjesnym sportnišću, na polu, w hajku abo w lěsnej kupjeli so druhdy najspodźiwniše wěcki stawaja. Tu šeri, tam so třěla, micka Minka je so zhubiła a samo policija Tima a jeho přećelow pyta. Byrnjež čitančka krótke byli, so awtorej přeco poradźi napjatosć natwarić. Kaž jeho předchadźacu knihu je Friederike Ablang tež tule nowostku z powabliwymi ilustracijemi wobohaćiła. Kniha je idealna za prěnje samostatne čitanje.
Alena chodźi do prěnjeho lětnika a bydli ze swojimaj staršimaj w měsće. Tam knježi čiłe žiwjenje. Z nadróžnymi muzikantami wona hudźi, ze swojej kuzinu Laru dźe do kina, z mamu pak lěze na najwyšu wěžu města. Runje telko wjesela ma holčka ze swojimaj wujkomaj Linusom a Titusom, kotrejuž samo raz sobu do šule wozmje. Powědančka su pisany miks dožiwjenjow a hodźa so wosebje za dźěći 1. lětnika, kotrež čitać wuknu.
Wot 6 lět
„Mój facit: Wosebje za dźěći 1. a 2. lětnika je tu jara radźena kniha wušła. Wona hodźi so wuběrnje jako dodatny material za zwučowanje kulturneje techniki čitanja. Wšojedne hač je dźěćo słaby abo dobry čitar, wšelakore niwowowe schodźenki skića kóždemu repertoire.“
Sabina MłynkecSłowa z njeznatymi pismikami so z wignetami narunaja. Dalša pomoc při čitanju su barbnje woznamjenjene złóžki. Čitančka su do jednorych, trochu ćešich a ćežkich tekstow rjadowane. Z pomocu hódančkow móža mali čitarjo na kóncu zwěsćić, hač su wšitko prawje zrozumili.
Awto měś a z nim pó měsće jěś – to co teke kšetk. Toś wopytajo sam awto twariś. To pak njoco jěś! Ale co to jo? Jadno grajne awtko – bóžko dokusow. Lěc móžo kšetk to małe awtko reparěrowaś a z nim jěś? A wy, maśo wy teke južo take małe awtko? Toś wupórajśo se z kšetkom na wjasołe dyrdakojstwo do města. Ale pśi tom nic zabyś na wobchadny pórěd!
Wót 4 lět
Der kleine Maulwurf möchte so gern ein Auto. Also versucht er selbst eins zu bauen. Das fährt aber leider nicht. Da findet er ein kaputtes Spielzeugauto. Ob er das reparieren und damit fahren kann? Mit sorbisch-deutschen Spickzetteln auf den Textseiten.
Ab 4 Jahren
Dźěći rady spěwaja a wone su rady wonka na łuce, na zahrodźe abo w lěsu. Tam chowaja so putace a zajimawe stworjenčka, čakaja napjate dožiwjenja a spěšnje sej dźěći někajku zaběru nańdu. Runje tak kaž Marka a Jank, kotrajž zhromadnje ze susodźic Matejom, Jurjom a Hilžu w přirodźe tójšto dožiwja. Psyk Lawdan a micka Minka stej skoro přeco pódla.
Wot 6 lět
„A prajić hišće chcu, zo dołho hižo njemějach tajku radosć při čitanju knihi, kaž je to »Marka, Janko, pójtaj won!«. Werner Měškank pisa z humorom. Jeho stawiznički maja tež dorosćenym něšto rjec, a jeho rěč njeje kopolata. Za mnje by kniha była idealny dar za cyłu swójbu.ʺ
Bernd PittkuningsNimo njeju jewja so dalše zwěrjata: Mrowički su Jankej pokład słódkosćow wotkryli, w zahrodce trjeba młody kós pomoc, kompost je raj wudźenkow a na worješinje so wjewjerčce honitej. Werner Měškank je wšitke tute zajimawostki do 36 krótkich stawizničkow spletł a jim spěwny tekst přidał. Marhata Cyžec-Korjeńkowa je wotměnjawe melodije stworiła a wšitke spěwy z dźěćimi Ralbičanskeje šule nahrawała. CD ze spěwami je knize připołožena. Kniha wobsahuje nimo luboznje ilustrowanych stawizničkow tež wšitke spěwy z notami a harmonijemi a na připołoženej CD nahrawane spěwy.
Lizka, kotrejež nank daloko preč we wulkim měsće dźěła, je wotydźenja z maćerku sama. Hdyž pak dyrbi ta popołdnju na dźěło abo hdyž Lizku šija boli, so jeje najlubši wuj Florian wo holčku stara. Zhromadnje sej hrajkataj, po měsće dundataj abo w parku kački picujetaj. Rjaneho dnja pak njesłuša kedźbnosć najlubšeho wuja Floriana hižo jeničce jej samej: Tomaš je sobu do jeho bydlenja zaćahnył a Lizka ma naraz dweju wujow. Wot 6 lět
„Titul ‚Lizka wjaza kózlika‛ njemóže charakter knihi lěpje wopisować. Wona je lóštna a Lizka je sympatiska mała holčka, to njeje jenož wuběrnje do słowow wjazane, ale tež rjenje ilustrowane. Tak rostu małej Lizce město wopuškow tež raz małe rohi kózlatka, hdyž so zaso jónu tak porjadnje na swój wobswět hněwa.“
Lydija MaćijowaWuj Florian samo wočakuje, zo wona z Tomašom do zwěrjenca dźe. To so jej njelubi, a wona wjaza kózlika. Bórze pak pytnje, zo ma Tomaš tež swoje dobre stronki.
Kniha wěnuje so temje, z kotrejž su tež dźěći dźeń a husćišo konfrontowane ─ swoje zwučene městno w mjezyčłowjeskich poćahach spušćić a nowe namakać. Čućiwje, ale přiwšěm šibale a lochce rysuje awtorka tele bytostne žiwjenske nazhonjenje z wida małeje Lizki.
Kotre powołanje chceš nawuknyć? Što pozdźišo raz budźeš? – Prašenja kaž tutej dźěći hižo wot mała słyša. Dohlad do bohatosće powołanjow skića předležaca kniha, w kotrejž je wjac hač 300 wšelakich powołanjow mjenowanych a zwobraznjenych. Něhdźe połojca so w krótkich tekstach bliže wopisuje.
Wot 6 lětWudaće je do 17 wobsahowych cyłkow rjadowane, to su na přikład dwórnišćo, wulětna łódź, chorownja abo filmowe studijo. Dźěći wot 6 lět zeznajomja so z woblubowanymi powołanjemi kaž tym pilota, chorobneje sotry abo wohnjoweho wobornika runje tak kaž z mjenje znatymi kaž archiwar, skriptka abo kulisowy technikar. Na nazornych dwustronskich ilustracijach chowaja so přewšo zajimawe detaile, tež někotružkuli žortnu situaciju je ilustrator Milan Starý z wuměłskej ručku zapopadnył.
Tim je ze staršimaj, sotru Milenku a micku Minku z města na wjes ćahnył. Hač doma, na sportnišću abo samo w cirkusu – na njeho čaka tójšto dyrdomdejow. Cyłkownje 14 čitančkow wo hólčecu a jeho dožiwjenjach wobsahuje prěnja dźěćaca kniha Worklečana Štefana Paški. Nowostka je rjany dar šulskim nowačkam, wšako je wosebje za dźěći myslena, kotrež čitać wuknu.
Wot 6 lět
„Wobsah je po ćeži tekstow do třoch barbow rozdźěleny (žołte, zelene, čerjwene). To mam za spomóžne, wšako móža dźěći same rozsudźić, do kotreje stawiznički ─ čitanskim zamóžnosćam wotpowědnje ─ chcyli so jako prěnje zanurić, jeli so jim do toho zmysł barbow wujasni. Tež pismo je wotpowědnje ćežkosći tekstow do třoch wobłukow rozdźělene."
Anja Nowakowa
Mjez nowym lětom a patoržicu steja dwu- a štyrinohače w srjedźišću: hawron a sroka, jutrowne wuchače a pyšnej konikaj, Měrćinowa husyca abo zwěrjata w hodownej hródźičce. Runje tak putace su rymowane epizody wo kumštach psyčka Sherryja a pućowanju mjedwjedźa Knuta, wo žadosći lodoweho Korle abo wjeselu wudźerja Konija. A tež ptači abejcej ma w nowostce swoje městno.
Wot 6 lět
„Wuzběhnyć maja so čisty rytmus a rymy basnjow, při čimž je w někotrych rymowa wotměna spóznać. Awtorka wužiwa porowe a křižowe rymy, zasadźa w basnjach refreny, wospjetowanja a wotměnjawe gramatiske formy, štož rěč powědanja wožiwja. Dorothea Šołćina přidruža so jako dźěćaca basnjerka wuznamnymaj serbskimaj basnikomaj za dźěći Michałej Nawce a Geratej Libšej.ʺ
Monika DyrlichowaZ nimale 30 basnjow wopřijacej zběrku Dorothea Šołćina znowa dopokaza, zo swoje rjemjesło wobknježi. Ze swojej rěču zamóže wona wurazliwe wobrazy molować a rymy z jeje pjera sedźa kaž dypk na i. Tuž budźe dźěćom radosć, wo počinkach a njepočinkach najwšelakorišich ptačkow a žračkow čitać abo słyšeć.
Wójna so bliži, tež chěžam na kromje lěsa, hdźež bydli swójba małeho hólca. Wšitcy dyrbja na ćěkańcu. Mać sadźi swojeho syna na konjacy wóz do poslešćow. Wězo ma wón swoju kóčku sobu. Hólc so wjeseli, dokelž je słyšał, zo pojědu daloko, samo přez hory. Tola hižo w prěnjej nocy jemu kóčka w hołku a tołku hrimacych a hwizdacych granatow ćeknje. Po cyłym dołhim puću ju wón woła a pyta – ale nihdźe žana kóčka! A woni jědu a jědu ... Hač drje ju hdy zaso namaka? Křesćan Krawc powěda dźěćom wo kóncu wójny, a to nic jenož na jara putace, ale tež na awtentiske wašnje: z wida dźěsća. Młodźi čitarjo zhonja, kak je awtor jako mały hólčec ćěkańcu dožiwił a kak so wšo w měrje skónči.
Wot 6 lět
Kšet Knut ma bura Žura za naru. W jogo rědnem zelenem gumnje jo jadno kšetowišćo pśi drugem. To njamóžo se wjeliki bur wót małego kšeta lubiś daś – abo?
Wót 6 lět
Bauer Sauer liebt seinen Garten. Maulwurf Knut auch. Bauer Sauer entschließt sich, seinen Garten von Maulwürfen zu befreien. Ob das wohl gut geht? Mit sorbisch-deutschen Spickzetteln auf den jeweiligen Seiten.
Ab 6 Jahren
Princesna Leoni a princ Leo byštaj sej tak rady hromadźe hrajkałoj. Ale to njeńdźe. Mjez jeju hrodomaj je hłuboke morjo. Móžetaj sej jenož wotdaloka přikiwać. A móžetaj sej listy pisać. Leoni ma ideju: Leo móhł tola k njej přilećeć. A dokelž je princesna wušikna, konstruuje za princa lětawu. Leo njeje mamla. Natwari sej po rysowance křidle a spyta to. Hač pak k Leoni doleći?
Wot 5 lětThomas Binder z Magdeburga dźěła hłownje jako ilustrator, a to za nakładnistwa kaž Klett (Stuttgart, Lipsk), Cornelsen (Berlin) abo nakładnistwo Carlsen (Hamburg). Po tym zo je za LND někotre title ilustrował, je to nětko prěnje jeho awtorske wudaće, kiž w serbskej rěči předleži.
Princesna Leoni a princ Leo cotej tak rad jaden k drugemu woglědaś. Ale to njejźo. Mjazy nima jo dłymoke mórjo a wónej njamatej žedne cołny. Teke móst tam žeden njejo. A weto pśiźotej Leoni a Leo gromadu ...
Wót 5 lět
Prinzessin Leoni und Prinz Leo würden so gern miteinander spielen. Aber das geht nicht. Ihre beiden Schlösser trennt ein tiefes Meer. Sie können einander nur zuwinken oder sich Briefe schreiben. Doch Leoni hat eine Idee ...
Ab 5 JahrenKnigły su cełe barwnje ilustrěrowane a góźe se wósebnje za małe WITAJ-źiśi.
Wot wulkeho róžka hač k hodownikej chce tuta knižka serbske dźěći přez lěto přewodźeć. Nimo kalendarija je we wudaću mnoho rjanych nimale pozabytych rěčnych wobrotow wopisanych. Młodźi wužiwarjo zhonja na přikład, što je „koči měrkuš“, čehodla „chlěb sedźi“ abo hdy komu „hrjebjeń rosće“
Wot 6 lětZetkaja pak tež lutki, wódneho muža, připołdnicu a dalše postawy ze serbskich bajow. Wězo su tekstam Měrćina Nowaka přidate krasne jeho ilustracije. Na zabawne wašnje zbliži so dźěćom jedyn z najznaćišich a najwoblubowanišich serbskich wuměłcow 20. lětstotka. Trajna protyka je dźěćom zakładneje šule rjany dar k narodninam abo k hodam. Wšako je we njej tež městno za prěnje swójske zapiski.